"Ik ben er van overtuigd dat je, als je iets echt wilt en er energie in stopt, er wel komt."

''Ik was trots als een pauw en wist het zeker: ik ga bij Doomijn werken!''

Doorgroeien
bij Doomijn

Susan van Dorsten (31) was Pedagogisch Medewerker bij Doomijn en wilde na zeven jaar graag een nieuwe uitdaging. In 2017 maakte ze de stap naar Communicatiemedewerker op het hoofdkantoor.

‘Suus, Suus, kijk nou even!’ ‘Nee.. hier! Ja, even lachen. Top!’ Nu ik de foto terugzie die mijn vader maakte tijdens mijn diploma-uitreiking zie ik meer van zijn vinger dan mijn eigen gezicht. Maar ach, dat maakt het moment niet minder speciaal. Want ik was trots als een pauw en wist het zeker: ik ga bij Doomijn werken! Toen mij tijdens mijn laatste stage een contract in de flexpoule van Doomijn werd aangeboden, besefte ik direct dat ik niet langer in de schoolbanken wilde doorbrengen. De discussie of ik nog verder zou gaan studeren, was dan ook gauw van tafel. Met mijn diploma Sociaal Pedagogisch Werk op zak, stapte ik in 2010 het hoofdkantoor van Doomijn binnen.

Ook aan de slag bij Doomijn?
Zo zorg je dat jij wordt aangenomen voor die ene gave baan!

Bijzonder
Enthousiast ging ik aan de slag, want werken met kinderen in alle leeftijden vond - en vind - ik een enorm dankbaar beroep. Een onderschat en pittig beroep, maar dankbaar. Zeven jaar lang werkte ik op verschillende groepen met kinderen van nul tot twaalf jaar. Elke leeftijd met een eigen lijn van ontwikkeling. En daar als pedagogisch medewerker aanvulling op mogen geven, is eigenlijk heel bijzonder! Hoe bijzonder, merkte ik toen ik een tijd later in een winkelcentrum liep. ‘Juf! JUUFF!’ hoor ik roepen. Even gaat het langs me heen, tot er een handje aan mijn jas trekt: ‘Ik ken jou nog wel hoor! Jij hebt heel vaak met mij gespeeld toch?’ Twee grote blauwe ogen staren me vragend aan. Ik herken het meisje. ‘Dat klopt,’ zeg ik. ‘Dat is al heel lang geleden, maar ik ben je niet vergeten hoor!’ Al pratend met haar moeder kom ik er achter dat in diezelfde zeven jaar dit meisje al in groep twee zit, nog steeds meezingt met álle liedjes en dat ze een heel goed geheugen heeft. Voor kinderen zoals zij ben je een heel belangrijk en waardevol onderdeel van hun leven. En - heel eerlijk - andersom ook.

Doomijn is een bron van groei, verbindend en onderscheidend. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor alle medewerkers die dagelijks invulling geven aan hun eigen Doomijn. In 2017 besloot ik dat ik hier op een andere manier betekenis aan wilde geven. Meer achter de schermen aan de slag met de uitingen van Doomijn. En daar was ineens een enorme kans! Een halfjaar lang mocht ik de afdeling Marketing & Communicatie komen versterken, met na bewezen geschiktheid het vooruitzicht op een vaste aanstelling. Wat was het zoeken in het begin, want wat vindt de klant belangrijk, en hoe kunnen wij hier vorm aan geven? Het ging met ups en downs. Er is niets dat ik in die tijd niet gegoogeld heb: ‘hoe maak ik een…’, ‘wat doe ik met…’, ‘waar ga ik heen om…’. Gelukkig kon ik terugvallen op mijn ervaring als pedagogisch medewerker en op een fijn team van collega’s..

''Werken met kinderen in alle leeftijden vond - en vind - ik een enorm dankbaar beroep.''

Doorgroeien
bij Doomijn

Susan van Dorsten (31) was Pedagogisch Medewerker bij Doomijn en wilde na zeven jaar graag een nieuwe uitdaging. In 2017 maakte ze de stap naar Communicatiemedewerker op het hoofdkantoor.

‘Suus, Suus, kijk nou even!’ ‘Nee.. hier! Ja, even lachen. Top!’ Nu ik de foto terugzie die mijn vader maakte tijdens mijn diploma-uitreiking zie ik meer van zijn vinger dan mijn eigen gezicht. Maar ach, dat maakt het moment niet minder speciaal. Want ik was trots als een pauw en wist het zeker: ik ga bij Doomijn werken! Toen mij tijdens mijn laatste stage een contract in de flexpoule van Doomijn werd aangeboden, besefte ik direct dat ik niet langer in de schoolbanken wilde doorbrengen. De discussie of ik nog verder zou gaan studeren, was dan ook gauw van tafel. Met mijn diploma Sociaal Pedagogisch Werk op zak, stapte ik in 2010 het hoofdkantoor van Doomijn binnen.

''Ik was trots als een pauw en wist het zeker: ik ga bij Doomijn werken!''

Bijzonder
Enthousiast ging ik aan de slag, want werken met kinderen in alle leeftijden vond - en vind - ik een enorm dankbaar beroep. Een onderschat en pittig beroep, maar dankbaar. Zeven jaar lang werkte ik op verschillende groepen met kinderen van nul tot twaalf jaar. Elke leeftijd met een eigen lijn van ontwikkeling. En daar als pedagogisch medewerker aanvulling op mogen geven, is eigenlijk heel bijzonder! Hoe bijzonder, merkte ik toen ik een tijd later in een winkelcentrum liep. ‘Juf! JUUFF!’ hoor ik roepen. Even gaat het langs me heen, tot er een handje aan mijn jas trekt: ‘Ik ken jou nog wel hoor! Jij hebt heel vaak met mij gespeeld toch?’ Twee grote blauwe ogen staren me vragend aan. Ik herken het meisje. ‘Dat klopt,’ zeg ik. ‘Dat is al heel lang geleden, maar ik ben je niet vergeten hoor!’ Al pratend met haar moeder kom ik er achter dat in diezelfde zeven jaar dit meisje al in groep twee zit, nog steeds meezingt met álle liedjes en dat ze een heel goed geheugen heeft. Voor kinderen zoals zij ben je een heel belangrijk en waardevol onderdeel van hun leven. En - heel eerlijk - andersom ook.

Ook aan de slag bij Doomijn?
Zo zorg je dat jij wordt aangenomen voor die ene gave baan!

"Ik ben er van overtuigd dat je, als je iets echt wilt en er energie in stopt, er wel komt."

Doomijn is een bron van groei, verbindend en onderscheidend. Niet alleen voor de kinderen, maar ook voor alle medewerkers die dagelijks invulling geven aan hun eigen Doomijn. In 2017 besloot ik dat ik hier op een andere manier betekenis aan wilde geven. Meer achter de schermen aan de slag met de uitingen van Doomijn. En daar was ineens een enorme kans! Een halfjaar lang mocht ik de afdeling Marketing & Communicatie komen versterken, met na bewezen geschiktheid het vooruitzicht op een vaste aanstelling. Wat was het zoeken in het begin, want wat vindt de klant belangrijk, en hoe kunnen wij hier vorm aan geven? Het ging met ups en downs. Er is niets dat ik in die tijd niet gegoogeld heb: ‘hoe maak ik een…’, ‘wat doe ik met…’, ‘waar ga ik heen om…’. Gelukkig kon ik terugvallen op mijn ervaring als pedagogisch medewerker en op een fijn team van collega’s..

''Werken met kinderen in alle leeftijden vond - en vind - ik een enorm dankbaar beroep.''